Aziz Sergeyevich Shavershian (zyzz) geboren in Rusland ( Moskou) op 24 maart 1989. Zijn familie verhuisde naar Australië waar hij uiteindelijk is opgegroeid.

Zijn vader is van oorsprong Koerdisch en zijn moeder Perzisch. Zyzz studeerde Business and Commerce  aan de Universiteit Sydney.

Op 5 Augustus 2011 stierf hij in een sauna in Bangkok. Volgens doktoren door een  hartaanval en waren ze te laat om in te grijpen. Veel mensen vermoeden dat de oorzaak van zijn dood door het anabolen misbruik komt, maar zijn familie bevestigde dat hartproblemen vaker in de familie voorkomen.

Met zijn passie en wilde leefstijl was het slechts een kwestie van tijd, zijn ouders vertelde dat hij een paar weken voor zijn dood al symptomen van kortademigheid vertoonde.

Azziz heeft een nieuwe generatie met bodybuilders achter zich gelaten, Azizz transformeerde in slechts vier jaar van een ectomorph in Zyzz, ook wel bekend als de “Son of Zeus”. Zyzz begon met trainen nadat zijn vriendin hem dumpte en altijd naar gespierde mannen loerden in zijn bijzijn. Hij wou indruk maken op vrouwen,  maar zijn motivatie groeide naarmate hij meer resultaten begon te zien, waarop hij het volgende vertelde:

“ Ik kan nu zeggen dat mijn motivatie om te trainen verder gaat dan proberen indruk op mensen proberen te maken, het is nu afgeleidt op het gevoel om steeds weer nieuwe doelen te stellen en ze te bereiken en mezelf in de sportschool te overtreffen.”

Zyzz hield zich voornamelijk bezig met aesthetics, een Australische bodybuilding subcultuur die niet zo zeer de focus op grote spieren maar op de kunst, schoonheid en atletische lichaamsbouw legt.

Zyzz ontkende anabolen te gebruiken, maar kort voordat hij stierf sprak hij met Tim Sharky, die hem zou begeleiden met een kuur. Tim vroeg wat hij gebruikte, Zyzz antwoordde hierop: “Alles”

De telegraaf melden dat Zyzz in het dagelijks leven als een stripper werkte en hij een geliefd persoon was “naast het anabolen gebruik” Zyzz zijn weg wordt momenteel vervolgt door broer Chestbrah ( Said Shavershian), die onder andere deel uit maakt van de Aesthic crew, een groep vrienden die samen trainde en regelmatig festivals bezochten.

Zyzz intervieuw : Hoe ben je met bodybuilding begonnen?

Al vanaf de middelbare school stond ik bekend als ectomorp. IK kon alles eten wat ik wou zonder vet, spier, of gewicht aan te komen. Ik was gefascineerd door bodybuilding maar had gebrek aan motivatie om te beginnen – totdat ik eindelijk mijn school examens afgemaakt had –  Het was toen tijd om mijn leefstijl te veranderen.

Ik was ongelofelijk dun, ik was de dunste jongen op school: mensen hadden altijd commentaar op hoe dun ik was. Ik had er een hekel aan. Ik stond bekend als de dunne jongen. Ik herinner me nog dat ik me een kleine bitch voelden als ik op stap met vrouwen ging, ik was namelijk dezelfde grote als hen. Na mijn middelbare school, was het vakantie, Ik begon elk weekend op stap te gaan en het viel me altijd op wanneer er een gespierde gast langs liep, ze hadden die uitstraling die veel indrukwekkender was dan een gemiddelde persoon. De  mannen waar je respect voor had, waar elke vrouw achter aan holden, en welke man wilt dat nou niet?

Op dat moment trainde mijn broer al een jaar en ik was erg onder de indruk van zijn progressie, en ik werd lid van de sportschool. Ik had echt geen idee hoe ik moest beginnen, en het duurden maanden vol onderzoek om precies te weten hoe ik moest trainen en eten.

Waar komt je motivatie vandaan?

Als je me deze vraag stelde voordat ik met trainen begon, was mijn antwoord anders geweest. Oorspronkelijk begon ik onschuldig, ik wou wat groter worden zodat ik niet meer dun was, en een bouw krijgen om indruk op vrouwen te maken. Ik keek naar foto’s van atletische mannen en beloofde mezelf dat ik er ook zo uit zou zien, na vier jaar trainen, kan ik eerlijk zeggen dat mijn motivatie veel verder dan het indruk op mensen maken gaat.

Ik wil het woord motivatie niet eens meer gebruiken, ik heb geen motivatie nodig nu, aangezien trainen een gewoonte in mijn leven is geworden. Ik kan me geen leven zonder de sportschool/dieet/en trainingen meer voorstellen, aangezien de fysieke en mentale beloning te prachtig voor woorden zijn, je moet het zelf ervaren.
Mijn eind doel is niet om een opgepompte gek te worden, maar eerder het soort van fysiek dat je vanuit een kunstig oogpunt kunt bekijken: Atletisch en universeel aantrekkelijk.

Wat is jouw filosofie over trainen?

Mijn filosofie – volg niet zomaar iets dat op papier staat. Volg de manier hoe je lichaam aanvoelt. Als je opgeschreven hebt dat je 8-10 herhalingen doet, maar je hebt het gevoel dat je nog meer kan, dan is dat wat je doet. Als je elke herhaling telt alsof het niets is, dan train je niet hard genoeg. Wanneer ik deadlift, denk ik niet “zal ik na 5 herhalingen stoppen”. Ik stop wanneer mijn handen het niet meer houden. Het draait allemaal om jezelf verder te pushen.

Het menselijke lichaam wilt niet dat je veranderd, tenzij je het forceert. Hoe ongemakkelijker en hoe meer pijn je tijdens de trainingen voelt, des te beter het eind resultaat van je fysiek wordt. Zet je favoriete muziek  op, beeld je doelen in je hoofd, en negeer alle negativiteit in je hoofd om in de “zone” te komen.Om eerlijk te zijn tel ik de uren af, neem een pre-workout, en maak er een spektakel van om naar de sportschool te gaan, zelfs voordat ik mijn eerste herhaling begin heb ik al een “mind-pump” om er tegen aan te gaan.

Soms als ik er eenmaal in zit lijkt het alsof ik helemaal niet meer aan trainen ben. Wanneer je op deze manier traint, vliegt de tijd voorbij, beter dan het merendeel van de mensen die aan het praten zijn, chillen, een herhaling doen en eindeloos aan het wachten zijn, praten, etc. vertrouw mij, wanneer je er geestelijk in bent, zal je meer effectieve trainingen krijgen en betere resultaten. Stop met de “ ik heb een hekel aan beenspieren trainen, en kijk er op tegen” etc. Maak ervan: je houd van f*** beenspieren trainen en je kan niet wachten op te squatten!

Hier is een kleine truc die ik tijdens het trainen gebruik, waar je misschien iets aan hebt. Stel je voor dat er een publiek met duizenden mensen naar je aan het kijken is, en wanneer je het aantal herhalingen of het gewicht waar je op hoopte bereikt ( laten we zeggen 200 kg) deadlift, 3 herhalingen) win je een miljoen dollar, en wanneer je hier echt in gelooft zal je brein je tot de de 3 herhalingen toezetten

Of om het nog een tikkeltje gekker te maken, stel je voor dat een sluipschutter een geweer op iemand die je lief hebt heeft gericht en je moet de laatste herhaling halen om hen te redden. Dat is echt hoe ik mijn trainingen, herhalingen onderga om tot het uiterste te gaan.

Het is dus zowel een geestelijk als fysiek spel. Je strijd tegen je lichaam bij elke herhaling, en je wilskracht en doorzettingsvermogen bepalen of jij je doelen gaat halen, of zal falen en opgeeft.